* Componisten van Klassieke Muziek  
zoeken
zoekterm onthouden en highlighten
periode
voor 500  Oudheid
500-1450  Middeleeuwen
1450-1600  Renaissance
1600-1750  Barok
1750-1820  Klassiek
1820-1910  Romantiek
na 1900  20ste Eeuw
na 1945  Modern
ROMANTIEK
Isaac Albéniz  
  • Charles-Valentin Alkan  
  • Anton Arensky  
    Miliy Balakirev  
    Peter Benoit  
    Hector Berlioz  
    Georges Bizet  
    Alexander Borodin  
    Sergei Bortkiewicz  
    Johannes Brahms  
    Max Bruch  
    Anton Bruckner  
    Norbert Burgmüller  
    Emmanuel Chabrier  
    Frédéric Chopin  
    Cesar Cui  
    Léo Delibes  
    Frederick Delius  
    Anton Diabelli  
    Paul Dukas  
    Antonín Dvorák  
    Edward Elgar  
    Gabriel Fauré  
    César Franck  
    Niels Gade  
    Alexander Glazunov  
    Mikhael Glinka  
    Louis Moreau Gottschalk  
    Charles Gounod  
    Enrique Granados  
    Edvard Hagerup Grieg  
    Engelbert Humperdinck  
    Vincent d' Indy  
    Édouard Lalo  
    Franz Lehár  
    Guillaume Lekeu  
    Franz Liszt  
    Jules Massenet  
    Felix Mendelssohn  
    Giacomo Meyerbeer  
    Moritz Moszkowski  
    Modest Mussorgski  
    Jacques Offenbach  
    Nicolò Paganini  
    Giacomo Puccini  
    Sergei Rachmaninoff  
    Max Reger  
    Nicolai Rimsky-Korsakov  
    Albert Roussel  
    Camille Saint-Saëns  
    Pablo de Sarasate  
    Franz Schubert  
    Robert Schumann  
    Bedrich Smetana  
    Louis Spohr  
    Franz von Suppé  
    Pjotr Tchaikovsky  
    Giuseppe Verdi  
    Henry Vieuxtemps  
    Richard Wagner  
    Hugo Wolf  
    Eugène Ysaÿe  

    © .Componisten.Net 2000-2017
    · Home · Links · Europees Skrjabin Genootschap sitemap 
    Galgje ·
    Akkoorden ·
    Gregoriaans ·
    Tijdlijn ·
    Muziektermen ·
    Componisten.Net ·
    Print deze pagina
    Charles-Valentin Alkan
    » Frankrijk (Stijlperiode: Romantiek)

    Geboren: 30 november 1813
    » Parijs
    Overleden: 29 maart 1888
    » Parijs

    Charles Valentin Morhange, gewoonlijk Alkan de oudere genaamd is in het Parijse 'Quartier du marais' geboren op 30 november 1813. Zijn vader, Alkan Morhange, was directeur van een instelling, waar zowel algemeen als muzikaal onderricht werd. Als zesjarige werd Alkan toegelaten tot het Conservatorium in de pianoklas van Zimmermann. Op elfjarige leeftijd bekwam hij er de eerste prijs piano.
    De jonge Alkan oogstte succes op concerten in het Conservatorium, in de 'salons', en in Londen. Hij speelde ook kamermuziek samen met violist Alard en cellist Franchomme. Reeds in 1828 werden zijn eerste composities uitgegeven. De aanwezigheid van tal van virtuozen in Parijs heeft er hem toe aangezet zich eerder op het onderwijs en de compositie toe te spitsen. Net zoals F.Chopin vreesde hij het publiek. Hij was mensenschuw en deze karaktertrek nam alsmaar toe bij deze vrijgezel. De geboorte van een onwettige zoon (Eraïm Miriam, Delaborde geheten) en zijn mislukte poging om Zimmermann op tevolgen aan het Conservatorium tekenden hem zwaar.

    Naast zijn belangrijke opdracht als pedagoog (hij nam namelijk een aantal leerlingen van Chopin over) bleef Alkan tot in 1873 ook als componist werkzaam. In omvang kan zijn oeuvre vergeleken worden met dat van Chopin: 76 opusnummers, een twintigtal afzonderlijke werken, transcripties, een trio, een sonate voor cello en piano, een 'Grand Duo' voor viool en piano en een aantal vocale werken, waaronder een merkwaardige 'Treurmars voor de dood van een papegaai'. Alkan was overigens sterk geboeid door de piano met pedaal, waarvoor hij belangrijke en originele werken schrijft zoals 'Bombardon Carillon'.

    Alkan was inderdaad een zonderling, en dit zowel in zijn oeuvre als in zijn levenswandel. Hij nam steeds precies om tien uur afscheid van zijn vrienden en woonde in een flat van twee verdiepingen om niet gestoord te worden door buren, en om ongewenste bezoekers te kunnen ontlopen.

    Niettegenstaande hij steeds meer afgezonderd leefde, trad Alkan opnieuw op tussen 1873 en 1880 in een jaarlijkse cyclus 'Six petits concerts' in de Salle Erard. In werkelijkheid waren het grote concerten waarop J.S.Bach, D.Scarlatti, G.F.Handel en J.P.Rameau evenals L.van Beethoven, F.Mendelssohn, F.Chopin, R.Schumann, ... werden vertolkt. Als intermezzo speelde Alkan eigen werken. Viardot, Delaborde en C.Saint-Saëns verleenden hun medewerking aan die concerten. Vincent D'Indy getuigde: "Het was geen F.Liszt, misschien was het technisch ook minder volmaakt, maar het was intiemer en menselijker". Het is betreurenswaardig dat de Société Nationale Alkan niet heeft erkend als een van de grote Franse musici van de romantische generatie, zoals ze wel hadden gedaan voor César Franck.

    Alkan, die in de vergetelheid was geraakt, is op een eenzame en raadselachtige manier om het leven gekomen. Men heeft beweerd dat hij verpletterd werd onder zijn bibliotheek terwijl hij de Talmud aan het zoeken was. In feite had hij al jarenlang een zwakke gezondheid en zou men hem gevonden hebben "in de keuken, het gezicht tegen de grond, met een zware paraplubak boven op hem". Regelmatig onderhevig aan duizeligheid zal hij gepoogd hebben zich aan dit zware meubel vast te klampen. Hij stierf op 30 maart 1888 en werd op Pasen, 1 april, begraven in aanwezigheid van een viertal vrienden.

    » Nieuws bij GOOGLE (engelstalig)
    » Afbeeldingen bij GOOGLE