* Componisten van Klassieke Muziek  
zoeken
zoekterm onthouden en highlighten
periode
voor 500  Oudheid
500-1450  Middeleeuwen
1450-1600  Renaissance
1600-1750  Barok
1750-1820  Klassiek
1820-1910  Romantiek
na 1900  20ste Eeuw
na 1945  Modern
ROMANTIEK
Isaac Albéniz  
Charles-Valentin Alkan  
Anton Arensky  
Miliy Balakirev  
Peter Benoit  
  • Hector Berlioz  
  • Georges Bizet  
    Alexander Borodin  
    Sergei Bortkiewicz  
    Johannes Brahms  
    Max Bruch  
    Anton Bruckner  
    Norbert Burgmüller  
    Emmanuel Chabrier  
    Frédéric Chopin  
    Cesar Cui  
    Léo Delibes  
    Frederick Delius  
    Anton Diabelli  
    Paul Dukas  
    Antonín Dvorák  
    Edward Elgar  
    Gabriel Fauré  
    César Franck  
    Niels Gade  
    Alexander Glazunov  
    Mikhael Glinka  
    Louis Moreau Gottschalk  
    Charles Gounod  
    Enrique Granados  
    Edvard Hagerup Grieg  
    Engelbert Humperdinck  
    Vincent d' Indy  
    Édouard Lalo  
    Franz Lehár  
    Guillaume Lekeu  
    Franz Liszt  
    Jules Massenet  
    Felix Mendelssohn  
    Giacomo Meyerbeer  
    Moritz Moszkowski  
    Modest Mussorgski  
    Jacques Offenbach  
    Nicolò Paganini  
    Giacomo Puccini  
    Sergei Rachmaninoff  
    Max Reger  
    Nicolai Rimsky-Korsakov  
    Albert Roussel  
    Camille Saint-Saëns  
    Pablo de Sarasate  
    Franz Schubert  
    Robert Schumann  
    Bedrich Smetana  
    Louis Spohr  
    Franz von Suppé  
    Pjotr Tchaikovsky  
    Giuseppe Verdi  
    Henry Vieuxtemps  
    Richard Wagner  
    Hugo Wolf  
    Eugène Ysaÿe  

    © Componisten.Net 2000-2017
    · Home · Links · Europees Skrjabin Genootschap sitemap 
    Galgje ·
    Akkoorden ·
    Gregoriaans ·
    Tijdlijn ·
    Muziektermen ·
    Componisten.Net ·
    Print deze pagina
    Hector Berlioz
    » Frankrijk (Stijlperiode: Romantiek)

    Geboren: 11 december 1803
    » La Côte St.-André
    Overleden: 8 maart 1869
    » Parijs

    Geselecteerde websites
  • Berlioz 2003
  • Hector Berlioz Website by M. Tayeb and M. Austin
  • Musée Hector Berlioz
  • The Berlioz Society
  • Op 11 december 1803 werd Hector Berlioz geboren in Côte-Saint-André. Zijn vader was een erg voorzichtig plattelandsarts en zijn moeder van het hysterische en theatrale type. De kinderen waren dan ook alle vier min of meer erfelijk belast.
    De eerste muzieklessen op fluit krijgt hij van zijn vader, en naar zijn eigen zeggen beleefde hij zijn allereerste muzikale ontroering tijdens het horen van een meisjeskoor bij zijn eerste communie! Op zijn twaalf schrijft hij de eerste melodieën en gaat fluit en zang studeren.

    Op naar Parijs te kunnen gaan, gaat hij in op de ouderlijke wens en studeerde medicijnen. Hij is echter meer te vinden in de opera dan in de colleges, geobsedeerd als hij is door leven en werk van Gluck.

    Ten slotte hakt hij de knoop door en laat zich inschrijven aan het Conservatorium voor harmonie en orkestratie (bij Reicha) en compositie (Lesueur). De eerste stappen op het gebied van de opera, het oratorium en de mis zijn een mislukking, en het ziet er een tijdlang naar uit dat hij eerder als zakenman en diplomaat zal carrière maken dan als componist. Uit geldnood moet hij fluit- en gitaarlessen geven en in een vaudevillekoor zingen. Na een hongerstaking en een mislukte zelfmoordpoging geeft zijn vader uiteindelijk de toelating om definitief en uitsluitend muziekstudies aan te vatten.

    Na enkele mislukte pogingen behaalt hij de "Prix de Rome" in 1830 met de cantate "Sardanapale". In 1827 ontdekt hij Engeland, tegelijk Shakespeare en de toneelactrice Harriett Smithson, die als Ophelia naam maakte en hem jarenlang blijft fascineren. Aanvankelijk slaagt hij er maar niet in om met zijn idool in contact te komen. Om de aandacht te trekken, organiseert hij zelfs een concert met eigen werken wanneer de Engelse toneelgroep met zijn aangebedene nog eens op tournee in Parijs is. In zijn autobiografische "Symphonie fantastique" speelt zij een belangrijke rol. In 1834 trouwt hij er uiteindelijk mee na allerlei intriges, om er tien jaar later van te scheiden, en nog eens tien jaar later met de zangeres Maria Recio te huwen.

    Voortdurend zit Berlioz in geldmoeilijkheden: zo componeerde hij "Harold en Italie" (een symfonie met altsolo op bestelling van Paganini) uit geldnood wegens het bankroet van Harrietts toneelgroep. Ook zijn "Requiem" brengt enige verlichting, en op een benefietconcert krijgt hij een grote som van de (steenrijke) Paganini toegestoken. Zijn volgend werk "Roméo et Juliette" was dan ook aan die Italiaanse duivelskunstenaar opgedragen. Intussen had hij al alles verloren bij het fiasco van zijn opera "Benvenuto Cellini"; ook zijn "Traité d'Instrumentation" ontstond uit geldnood.

    Hij maakt kennis met de vertaling van Goethes Faust, met "La Damnation de Faust" als gevolg. In parijs kan hij maar niet definitief doorbreken, terwijl zijn werken in het buitenland reeds een hele tijd tot het vaste repertoire behoren. Door een schitterende tournee in Rusland kan hij eens te meer het bankroet vermijden. Daarnaast kan hij zijn naam vooral in Duitsland te gelde maken; een korte tijd is hij ook operadirigent in Londen, maar die onderneming gaat failliet nog voor hij er vaste voet kan krijgen. Na een slepende ziekte sterft hij in Parijs op 3 maart 1869.

    » Nieuws bij GOOGLE (engelstalig)
    » Afbeeldingen bij GOOGLE