* Componisten van Klassieke Muziek  
zoeken
zoekterm onthouden en highlighten
periode
voor 500  Oudheid
500-1450  Middeleeuwen
1450-1600  Renaissance
1600-1750  Barok
1750-1820  Klassiek
1820-1910  Romantiek
na 1900  20ste Eeuw
na 1945  Modern
RENAISSANCE
  • Gilles Binchois  
  • John Bull  
    William Byrd  
    Carlo Gesualdo  
    Constantijn Huygens  
    Hendrik Isaac  
    Orlando di Lasso  
    Philippus de Monte  
    Claudio Monteverdi  
    Jacob Obrecht  
    Giovanni Palestrina  
    Josquin des Prés  
    Jan Pieterszoon Sweelinck  
    Adriaan Willaert  

    © .Componisten.Net 2000-2017
    · Home · Links · Europees Skrjabin Genootschap sitemap 
    Galgje ·
    Akkoorden ·
    Gregoriaans ·
    Tijdlijn ·
    Muziektermen ·
    Componisten.Net ·
    Print deze pagina
    Gilles Binchois
    » België (Stijlperiode: Renaissance)

    Geboren: 1400
    » Mons
    Overleden: september 1460
    » Soignies

    De naam Gilles is een afkorting van Egidius. De vader van Bincois heette Jean de Binche en was ambtenaar aan het hof van graaf Guillaume IV. Toch zou Gilles Binchois omstreeks 1400 in Mons geboren zijn. Zoals dat zo vaak gebeurt met componisten uit de vijftiende eeuw, raken we het spoor van zijn leven vaak bijster. In 1424 is hij krijgsman bij de hertog van Suffolk in Parijs (dat op dat ogenblik in Engelse handen is). Het is niet uitgesloten dat hij daar Dunstable leerde kennen, die met de hertog van Bedford eveneens in Frankrijk vertoefde. Binchois was ook vriend en tijdgenoot van Guillaume Dufay. Vermoedelijk hebben ze mekaar goed gekend als knaap in de kathedraalschool van Cambrai (Kamerijk): misschien zelfs reeds in Mons, en alleszins aan het Bourgondische hof.

    In 1430 ontvangt hij de priesterwijding en hij wordt kapelaan aan het hof van Bourgondië, waar hij blijft tot aan zijn dood in september 1460. Merkwaardig genoeg is hij juist in zijn kerkmuziek eerder traditioneel, terwijl hij in het rondeau-genre (de chansons) gevoelig, origineel en hartelijk is. Binchois heeft niet gereisd (een grote uitzondering voor componisten uit die periode); daardoor komen er geen italianismen voor in zijn werk, ofschoon hij wel bekend was in Italië. Andere gevolgen zijn dat er in zijn werk minder afwisseling te bespeuren valt dan bij een Dufay, en dat er in zijn stijl nauwelijks een evolutie waar te nemen is.

    Typisch voor Binchois is het gebruik van een diepe baspartij. Sommigen zien hierin een opzettelijk ingaan tegen de evolutie, en merken op dat hij hierin een alleenstaand geval is. Een meer voor de handliggende verklaring is o.i. dat hij in zijn hofkapel toevallig een of twee diepe basstemmen ter beschikking had.

    Zijn bijnamen "le père de joyeuseté" (uit de "Déploration sur la mort de Binchois" van Ockeghem) en "le Champion des Dames", en de harp waarmee hij afgebeeld staat (begeleidingsinstrument voor wereldlijke mensen; het portatief orgel was dat voor de religieuze: Dufay wordt ermee afgebeeld) laten aan duidelijkheid niets te wensen over.

    Samen met Dufay was hij de aanvoerder van een muzikale beweging die zich in de eerste helft van de vijftiende eeuw in Bourgondië duidelijk aftekende, en de toon zou zetten voor de volgende generaties "Fiamminghi".

    Zijn bekendste chansons: "De plus en plus", "Filles à marier", "Triste plaisir et douloureuse joie". De Franse tekst is meestal driestemmig bewerkt.Het geestelijk oeuvre bestaat uit losse misdelen, een "Magnificat", een "Te Deum" en 26 andere religieuze werkjes.

    » Nieuws bij GOOGLE (engelstalig)
    » Afbeeldingen bij GOOGLE