* Componisten van Klassieke Muziek  
zoeken
zoekterm onthouden en highlighten
periode
voor 500  Oudheid
500-1450  Middeleeuwen
1450-1600  Renaissance
1600-1750  Barok
1750-1820  Klassiek
1820-1910  Romantiek
na 1900  20ste Eeuw
na 1945  Modern
ROMANTIEK
Isaac Albéniz  
Charles-Valentin Alkan  
Anton Arensky  
Miliy Balakirev  
Peter Benoit  
Hector Berlioz  
Georges Bizet  
Alexander Borodin  
Sergei Bortkiewicz  
  • Johannes Brahms  
  • Max Bruch  
    Anton Bruckner  
    Norbert Burgmüller  
    Emmanuel Chabrier  
    Frédéric Chopin  
    Cesar Cui  
    Léo Delibes  
    Frederick Delius  
    Anton Diabelli  
    Paul Dukas  
    Antonín Dvorák  
    Edward Elgar  
    Gabriel Fauré  
    César Franck  
    Niels Gade  
    Alexander Glazunov  
    Mikhael Glinka  
    Louis Moreau Gottschalk  
    Charles Gounod  
    Enrique Granados  
    Edvard Hagerup Grieg  
    Engelbert Humperdinck  
    Vincent d' Indy  
    Édouard Lalo  
    Franz Lehár  
    Guillaume Lekeu  
    Franz Liszt  
    Jules Massenet  
    Felix Mendelssohn  
    Giacomo Meyerbeer  
    Moritz Moszkowski  
    Modest Mussorgski  
    Jacques Offenbach  
    Nicolň Paganini  
    Giacomo Puccini  
    Sergei Rachmaninoff  
    Max Reger  
    Nicolai Rimsky-Korsakov  
    Albert Roussel  
    Camille Saint-Saëns  
    Pablo de Sarasate  
    Franz Schubert  
    Robert Schumann  
    Bedrich Smetana  
    Louis Spohr  
    Franz von Suppé  
    Pjotr Tchaikovsky  
    Giuseppe Verdi  
    Henry Vieuxtemps  
    Richard Wagner  
    Hugo Wolf  
    Eugčne Ysa˙e  

    © .Componisten.Net 2000-2017
    · Home · Links · Europees Skrjabin Genootschap sitemap 
    Galgje ·
    Akkoorden ·
    Gregoriaans ·
    Tijdlijn ·
    Muziektermen ·
    Componisten.Net ·
    Print deze pagina
    Johannes Brahms
    » Duitsland (Stijlperiode: Romantiek)

    Geboren: 7 mei 1833
    » Hamburg
    Overleden: 3 april 1897
    » Wenen, Oostenrijk

    Geselecteerde websites
  • Brahms-museum
  • Tot groot verdriet van vader Brahms interesseerde zijn jongste zoon zich al vroeg voor een instrument dat hij nooit zou kunnen betalen: piano. Zelf was hij contrabassist, en moest zich heel wat materiële offers getroosten voor de muziekopleiding van zijn wonderkind Johannes (geboren in Hamburg op 7 mei 1833). Cossel en Marxsen waren zijn eerste leraars, en al vroeg dirigeert hij een mannenkoor en schrijft zijn eerste composities.
    Om zijn ouders financieel te helpen speelt hij in nachtkroegen, en geeft pianoles, terwijl hij zijn gebrekkige algemene vorming kan bijwerken door zelfstudie.

    Door een Hongaars violist te begeleiden leert hij de zigeunermuziek kennen, Brahms had enkele vrienden voor het leven, zoals de violist Joachim, Clara Schumann en de dirigent Hans von Bülow. Aanvankelijk behoorde ook Liszt tot zijn vrienden, maar al gauw ging hij die te theatraal vinden. Hij ondertekende zelfs mee een petitie tegen de "toekomstmuziek" van Liszt en Berlioz (niet tegen die van Wagner!), wat hem later nog duur zou te staan komen.

    In Detmold is hij drie jaar na elkaar enkele maanden hofpianist, en wordt in het Teutoburgerwald natuurvriend. Zijn eerste pianoconcerto in Leipzig wordt een fiasco.

    Na Detmold wil hij dirigent van de Philharmonie van Hamburg worden, maar als dat mislukt, verhuist hij naar Wenen als vrij kunstenaar. Op zijn eerste concert oogst hij enorm succes met werk van Bach, Schumann en ... van zichzelf, en mag zich verheugen in de gunstige kritiek van Hanslick.

    Hij wordt overal beroemd als pianist, begeleider en dirigent en is op tournee in Hongarije, Polen, Nederland, Rusland, Denemarken, Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland, Engeland en Duitsland. Hij wordt ook doctor honoris causa in Cambridge en Breslau. In 1872 trekt hij in zijn eerste eigen woning in de Karlsgasse, en blijft er wonen tot zijn dood op 3 april 1897. Enkele tijd dirigeerde hij de "Wiener Singakademie" en daarna de "Gesellschaft für Musikfreunde", maar nergens bevalt hem het dirigeren langer dan enkele jaren. Toch is die ervaring met koren van groot belang voor zijn composities. Hij kan het zich veroorloven aanlokkelijke aanbiedingen aan zich te laten voorbijgaan, door de goede betrekkingen die hij onderhoudt met zijn uitgevers.

    Over zijn verhouding met Clara Schumann wordt veel geroddeld, zeker na de zelfmoordpoging van Robert Schumann. Zelf trouwde hij nooit, naar hijzelf zegt uit schrik dat een eventuele vrouw de aanvankelijke fiasco's van zijn muziek niet zou verdragen. Aan de verhouding met de 25-jarige Agathe von Siebold maakt hij echter zelf een einde "omdat hij geen knellende banden kon verdragen". Als Clara in 1896 sterft, verergert zijn leverkwaal; en hij componeert nog slechts enkel koraalvoorspelen. Waarschijnlijk was hij zich niet bewust van zijn toestand en hij sterft bewusteloos.

    » Nieuws bij GOOGLE (engelstalig)
    » Afbeeldingen bij GOOGLE