* Componisten van Klassieke Muziek  
zoeken
zoekterm onthouden en highlighten
periode
voor 500  Oudheid
500-1450  Middeleeuwen
1450-1600  Renaissance
1600-1750  Barok
1750-1820  Klassiek
1820-1910  Romantiek
na 1900  20ste Eeuw
na 1945  Modern
RENAISSANCE
Gilles Binchois  
John Bull  
William Byrd  
Carlo Gesualdo  
Constantijn Huygens  
Hendrik Isaac  
Orlando di Lasso  
  • Philippus de Monte  
  • Claudio Monteverdi  
    Jacob Obrecht  
    Giovanni Palestrina  
    Josquin des Prés  
    Jan Pieterszoon Sweelinck  
    Adriaan Willaert  

    © Componisten.Net 2000-2017
    · Home · Links · Europees Skrjabin Genootschap sitemap 
    Galgje ·
    Akkoorden ·
    Gregoriaans ·
    Tijdlijn ·
    Muziektermen ·
    Componisten.Net ·
    Print deze pagina
    Philippus de Monte
    » België (Stijlperiode: Renaissance)

    Geboren: 1521
    » Mechelen
    Overleden: 4 juli 1603
    » Praag

    Filippus de Monte is niet in Mons geboren zoals zijn naam doet vermoeden, maar in Mechelen. Zijn originele naam moet dan wel Vandenberghe of iets dergelijks geweest zijn. In 1521 geboren, kreeg hij zijn eerste opleiding in de zangkapel van de Sint-Romboutskathedraal. Reeds zeer jong trok hij naar Italië: van 1540 tot 1554 in Napels en Rome; in 1554 en 1555 is hij in Antwerpen. Kan het een toeval zijn dat Lassus in diezelfde jaren eveneens in die drie steden aangetroffen wordt? Ze moeten mekaar regelmatig ontmoet hebben, ofschoon ze verschillende keren als kandidaten voor een kapelmeesterpost mekaars concurrenten waren.

    In 1555 wordt de Monte lid van de Royal Chapel in Londen, maar kan er niet aarden. Hij postuleert dan maar naar een post aan de hertogelijke kapel in München, maar daar wordt aan Lassus de voorkeur gegeven. Dan maar terug naar Italië, waar hij een twaalftal jaren in los dienstverband bij verschillende adellijke families werkt. Een 25-tal jaren werkte hij dus in Italië, zonder dat we precies weten waar. Hij moet bij de adel een graaggeziene figuur geweest zijn; heel wat madrigalen zijn aan hen opgedragen.

    In 1568 sterft Jacobus Vaet, kapelmeester van het keizerlijk hof te Wenen. De Monte wordt er onmiddellijk aangenomen, en blijft er tot zijn dood op 4 juli 1603. De keizer verbleef afwisselend in Wenen en Praag, en nam op belangrijke reizen steeds zijn muziekkapel mee. Zo o.a. naar de Rijksdag van Regensburg in 1593 waar de Monte en Lassus mekaar voor het laatst ontmoet hebben.

    Het belangrijkste deel van de Montes werk zijn de madrigalen: negentien bundels vijfstemmige, één voor drie, vier voor vier, acht voor zes en twee voor zeven stemmen zagen het licht. Samen maakt dat 1217 madrigalen in 34 bundels!

    Daarnaast zijn er 'slechts' een veertigtal missen, meestal parodiemissen; daarbij worden niet alleen de cantus-firmuspartij, maar het hele meerstemmige materiaal "afgekeken" van een reeds bestaande compositie: alleen de geest wordt aan het onderwerp of de functie aangepast. Verder kennen we negen bundels motetten, een bundel met acht Magnificats (één in elke toon) en een met Franse chansons. Eveneens belangrijk zijn de vijf bundels Magrigali spirituali (geestelijke madrigalen). Het gaat hier om geestelijke teksten in de volkstaal, waarbij de muziek gebruik maakt van dezelfde procédés als in de profane madrigalen, d.w.z. dat de algemene idee én bepaalde woorden extra in de verf worden gezet met puur muzikale middelen (een stijgend toonladderfragment bij "ascendit", tot zelfs noten met verhogingstekens bij het woord "crucis"!).

    Vergeleken met Lassus is de Monte rustiger, ingetogener, voorzichtiger en conservatiever. Toch treffen we bij hem minder neiging tot archaïseren aan dan bij de meeste tijdgenoten. Sommigen verdenken hem, gezien zijn enorme productie, van eentonigheid. Prof. Van den Borren gebruikt daarvoor echter de uitdrukking "eentonigheid van het sublieme".

    » Nieuws bij GOOGLE (engelstalig)
    » Afbeeldingen bij GOOGLE