* Componisten van Klassieke Muziek  
zoeken
zoekterm onthouden en highlighten
periode
voor 500  Oudheid
500-1450  Middeleeuwen
1450-1600  Renaissance
1600-1750  Barok
1750-1820  Klassiek
1820-1910  Romantiek
na 1900  20ste Eeuw
na 1945  Modern
ROMANTIEK
Isaac Albéniz  
Charles-Valentin Alkan  
Anton Arensky  
Miliy Balakirev  
Peter Benoit  
Hector Berlioz  
Georges Bizet  
Alexander Borodin  
Sergei Bortkiewicz  
Johannes Brahms  
Max Bruch  
Anton Bruckner  
Norbert Burgmüller  
Emmanuel Chabrier  
Frédéric Chopin  
Cesar Cui  
Léo Delibes  
Frederick Delius  
Anton Diabelli  
Paul Dukas  
Antonín Dvorák  
Edward Elgar  
Gabriel Fauré  
César Franck  
Niels Gade  
Alexander Glazunov  
Mikhael Glinka  
Louis Moreau Gottschalk  
Charles Gounod  
Enrique Granados  
Edvard Hagerup Grieg  
Engelbert Humperdinck  
Vincent d' Indy  
Édouard Lalo  
Franz Lehár  
Guillaume Lekeu  
Franz Liszt  
Jules Massenet  
Felix Mendelssohn  
Giacomo Meyerbeer  
Moritz Moszkowski  
Modest Mussorgski  
Jacques Offenbach  
Nicolň Paganini  
Giacomo Puccini  
Sergei Rachmaninoff  
Max Reger  
Nicolai Rimsky-Korsakov  
Albert Roussel  
Camille Saint-Saëns  
Pablo de Sarasate  
Franz Schubert  
Robert Schumann  
Bedrich Smetana  
  • Louis Spohr  
  • Franz von Suppé  
    Pjotr Tchaikovsky  
    Giuseppe Verdi  
    Henry Vieuxtemps  
    Richard Wagner  
    Hugo Wolf  
    Eugčne Ysa˙e  

    © .Componisten.Net 2000-2017
    · Home · Links · Europees Skrjabin Genootschap sitemap 
    Galgje ·
    Akkoorden ·
    Gregoriaans ·
    Tijdlijn ·
    Muziektermen ·
    Componisten.Net ·
    Print deze pagina
    Louis Spohr
    » Duitsland (Stijlperiode: Romantiek)

    Geboren: 5 april 1784
    » Braunschweig
    Overleden: 22 oktober 1859
    » Kassel

    Louis Spohr werd geboren op 5 april 1784 in het Duitse Brunswick, maar verhuisde twee jaar later naar Seesen. Zijn ouders, beiden musici, ontdekten al vroeg de muzikale talenten die hij bezat. Toen hij amper vijf jaar was, begon hij vioollessen te volgen bij twee goede amateur-violisten. Een van hen, de Fransman Dufour, was onder de indruk van het spel van de kleine Louis en overhaalde zijn vader hem naar Brunswick te sturen om er verder te studeren.

    Hij kreeg er vioolonderricht en contrapunt, het enige theoretische vak dat hij ooit gevolgd heeft. Hij leerde zelf componeren door aandachtig de partituren van de grote componisten zoals Mozart te bestuderen. Zijn eerste optreden op een schoolconcert, waar hij een zelfgeschreven concerto speelde, was alvast een succes: hij werd uitgenodigd om te spelen voor de hertog.

    In 1798 draaide zijn eerste tournee op een ware flop uit: hij moest zelfs helemaal te voet terug uit Hamburg naar Brunswick. Daarop moest hij bij de hertog gaan aankloppen om financiële steun te krijgen. Na enig zoekwerk vond de hertog hem een nieuwe vioolleraar, Franz Eck, met wie hij in 1802 op tournee richting Rusland ging. Gedurende deze periode componeerde Louis Spohr een aantal werken. In Sint-Petersburg ontmoette hij John Field en Muzio Clementi.

    Teruggekomen in Brunswick ging werd hij violist aan het hof. Zijn vorderingen werden meteen opgemerkt. Het succes groeide, en hij startte een met een aantal tournees in de naburige steden. In Weimar leerde hij zijn vrouw, Dorette Scheilder, kennen. Na een aanbod van de hertog van Gotha begonnen ook zijn composities bekend te raken. Hij componeerde een aantal opera's, een symfonie en concerti. Daarna verbleef hij enkele jaren in Wenen, waar hij Beethoven leerde kennen. Hoewel hij veel bewondering had voor Beethovens vroege werken, kon hij zijn latere oeuvre niet appreciëren.

    In 1815 verliet hij Wenen om twee jaar lang te zwerven doorheen Bohemen, Duitsland en Italië. In 1817 vestigde hij zich enige tijd in Frankfurt, waar hij een aantal succesvolle opera's componeerde. Daarna verhuisde hij nog maar eens, nu naar Londen, waar hij een aanbod had gekregen van de Philharmonic Society. Hij schreef er zijn tweede symfonie, die met veel enthousiasme onthaald werd.

    Na een kort verblijf in Parijs ging Spohr naar Dresden, waar hij Carl Maria von Weber leerde kennen. Hoewel beiden veel kritiek hadden op elkaars muzikale opvattingen, groeide er een sterke vriendschapsband tussen de twee componisten. Toen Weber een mooie post als hofcomponist in Kassel aangeboden kreeg, liet hij deze aan Spohr over. Hij begon er in 1822 te werken en zou er tot aan het einde van zijn leven mogen blijven. Hij schreef er zijn grootste werken. Hij onderhield zijn goede reputatie, eerder als componist dan als violist.

    In 1833 stierf zijn vrouw, maar hij hertrouwde drie jaar later met de pianiste Marianne Pfeiffer. In de jaren daarop reisde Spohr dikwijls heen en weer tussen Engeland en Kassel. Merkwaardig is het feit dat Spohr zich in die periode ging interesseren voor de muziek van Wagner, terwijl hij helemaal niet (meer) hield van Beethovens werken.

    De laatste tien jaar uit zijn leven hield hij zich meer en meer bezig met politiek. Onder meer daardoor raakte hij in de problemen, waardoor er op den duur processen tegen hem liepen, die hij verloor. Toen hij in 1857 ook nog zijn arm brak, was zijn carričre als violist definitief gedaan. Hij stierf twee jaar later, op 22 oktober 1859 in Kassel.

    Spohr voerde twee belangrijke praktische vernieuwingen in: hij was de eerste dirigent die gebruik maakte van een dirigeerstok, en is tevens uitvinder van de schoudersteun voor de viool.

    » Nieuws bij GOOGLE (engelstalig)
    » Afbeeldingen bij GOOGLE