* Componisten van Klassieke Muziek  
zoeken
zoekterm onthouden en highlighten
periode
voor 500  Oudheid
500-1450  Middeleeuwen
1450-1600  Renaissance
1600-1750  Barok
1750-1820  Klassiek
1820-1910  Romantiek
na 1900  20ste Eeuw
na 1945  Modern
ROMANTIEK
Isaac Albéniz  
Charles-Valentin Alkan  
Anton Arensky  
Miliy Balakirev  
Peter Benoit  
Hector Berlioz  
Georges Bizet  
Alexander Borodin  
Sergei Bortkiewicz  
Johannes Brahms  
Max Bruch  
Anton Bruckner  
Norbert Burgmüller  
Emmanuel Chabrier  
Frédéric Chopin  
Cesar Cui  
Léo Delibes  
Frederick Delius  
Anton Diabelli  
Paul Dukas  
Antonín Dvorák  
Edward Elgar  
Gabriel Fauré  
César Franck  
Niels Gade  
Alexander Glazunov  
Mikhael Glinka  
Louis Moreau Gottschalk  
Charles Gounod  
Enrique Granados  
Edvard Hagerup Grieg  
Engelbert Humperdinck  
Vincent d' Indy  
Édouard Lalo  
Franz Lehár  
Guillaume Lekeu  
Franz Liszt  
Jules Massenet  
Felix Mendelssohn  
Giacomo Meyerbeer  
Moritz Moszkowski  
Modest Mussorgski  
Jacques Offenbach  
Nicolò Paganini  
Giacomo Puccini  
Sergei Rachmaninoff  
Max Reger  
Nicolai Rimsky-Korsakov  
Albert Roussel  
Camille Saint-Saëns  
Pablo de Sarasate  
Franz Schubert  
Robert Schumann  
Bedrich Smetana  
Louis Spohr  
Franz von Suppé  
Pjotr Tchaikovsky  
Giuseppe Verdi  
  • Henry Vieuxtemps  
  • Richard Wagner  
    Hugo Wolf  
    Eugène Ysaÿe  

    © Componisten.Net 2000-2017
    · Home · Links · Europees Skrjabin Genootschap sitemap 
    Galgje ·
    Akkoorden ·
    Gregoriaans ·
    Tijdlijn ·
    Muziektermen ·
    Componisten.Net ·
    Print deze pagina
    Henry Vieuxtemps
    » België (Stijlperiode: Romantiek)

    Geboren: 17 februari 1820
    » Verviers
    Overleden: 6 juni 1881
    » Mustapha (Algerije)

    Henry Vieuxtemps werd geboren in Verviers op 17 februari 1820. Zijn vader, die wever en amateur-vioolbouwer was, gaf hem zijn eerste muzieklessen. Toen hij nauwelijks zeven was, ging hij met zijn leraar op tournee in de omgeving van zijn geboortestad. Zo kwam hij in 1828 in Brussel, waar Charles de Bériot hem hoorde spelen. Hij aanvaardde Vieuxtemps in zijn vioolklas. Daarna vervolmaakte Vieuxtemps zijn techniek onder begeleiding van verschillende leraars. Concerten in Duitsland en Wenen droegen bij tot zijn steeds groeiende reputatie. Schumann vegeleek hem zelfs met Paganini, die Vieuxtemps in 1834 tijdens een verblijf in Londen ontmoette.

    In 1836 - hij was toen 16 - schreef Vieuxtemps zijn eerste vioolconcerto dat hij uitgaf als 'Concerto Nr.2 in F# groot Op.19'. Ondertussen volgde hij lessen bij Simon Sechter en Anton Reicha in Parijs. Om zijn orkestratietechniek bij te schaven ging hij naar algemene repetities luisteren met de partituur voor hem.

    In 1837 ondernam hij zijn eerste reis naar Rusland. In de daaropvolgende jaren keerde hij verscheidene keren terug. Hij schreef er zijn 'Concerto Nr.1 in E groot Op.10', dat in 1841 in première ging te Parijs. Het werd een groot succes. Hij kreeg zeer positieve reacties van critici, onder wie Berlioz en Wagner. In 1843 en 1844 maakte hij een tournee doorheen Amerika. Dan volgde het derde vioolconcerto (Stuttgart, 1844), dat door Eugène Ysaye echter beschouwd wordt als een groot muzikaal gedicht, geïnspireerd door het vioolconcerto van Beethoven dat Vieuxtemps in Wenen had gehoord.

    In hetzelfde jaar nog trouwde hij met Josephine Eder, een Weense pianiste. Twee jaar later verhuisde hij voor zes jaar naar Sint-Petersburg, waar hij hofviolist werd. Hij schreef er zijn vierde vioolconcerto en een aantal andere stukken. Na zijn verblijf in Rusland keerde hij voor twee jaar terug naar Brussel voor hij zich ergens nabij Frankfurt vestigde. Het vijfde vioolconcerto, dat hij daar schreef in opdracht van zijn landgenoot en collega Hubert Léonard, leraar aan het Brussels Conservatorium, blijft nu nog, dankzij de poëtische melodieën de virtuositeit en de uitstekende orkestratie, een bron van inspiratie voor vele violisten.

    In 1866 verhuisde Vieuxtemps met zijn familie naar Parijs terwijl hij verderbouwde aan zijn internationale carrière. Zes jaar later keerde hij terug naar Brussel als leraar aan het Conservatorium. Als gevolg van een beroerte moest hij zijn activiteiten gedurende een tijdje stopzetten. Maar twee jaar later moest hij definitief ophouden met lesgeven door lange periodes van ziekte. Hij trok in bij zijn dochter en haar echtgenoot in Mustapha (Algerije), waar hij verder componeerde. De twee laatste vioolconcerto's verschenen kort voor zijn dood op 6 juni 1881. Hij werd begraven in Verviers, zijn geboortestad.

    » Nieuws bij GOOGLE (engelstalig)
    » Afbeeldingen bij GOOGLE