* Componisten van Klassieke Muziek  
zoeken
zoekterm onthouden en highlighten
periode
voor 500  Oudheid
500-1450  Middeleeuwen
1450-1600  Renaissance
1600-1750  Barok
1750-1820  Klassiek
1820-1910  Romantiek
na 1900  20ste Eeuw
na 1945  Modern
MODERN
Luciano Berio  
Pierre Boulez  
John Cage  
Philip Glass  
Nikolai Kapustin  
György Ligeti  
Witold Lutoslawski  
Krzystof Penderecki  
Astor Piazzolla  
Steve Reich  
Alfred Schnittke  
Karlheinz Stockhausen  
Edgar Varèse  
Andrew Lloyd Webber  
  • Anton Webern  
  • Yannis Xenakis   

    © Componisten.Net 2000-2017
    · Home · Links · Europees Skrjabin Genootschap sitemap 
    Galgje ·
    Akkoorden ·
    Gregoriaans ·
    Tijdlijn ·
    Muziektermen ·
    Componisten.Net ·
    Print deze pagina
    Anton Webern
    » Oostenrijk (Stijlperiode: Modern)

    Geboren: 3 december 1883
    » Wenen
    Overleden: 15 september 1945
    » Mittersill

    Geselecteerde websites
  • AntonWebern.com
  • Webern werd op 3 december 1883 in Wenen geboren als zoon van een Oostenrijks hoog ambtenaar. Van kindsaf kreeg hij piano- en cellolessen, en aan de universiteit van Wenen studeerde hij muziekwetenschap bij Guido Adler. Hij promoveerde met een doctoraatsverhandeling over Heinrich Isaak. Vanaf 1904 behoorde hij tot de kring van Schönberg.

    Na posten als theaterdirigent in een hele reeks steden, wordt hij in 1918 leraar en dirigent in Wenen, en bouwt een grote reputatie op als vertolker van moderne muziek. In 1934 verliest hij al zijn officiële functies, en moet leven van de opbrengst van privé-lessen. Op 15 september 1945 sterft hij door de kogel van een Amerikaans soldaat in Mittersill bij Salzburg: na maanden "onthouding" had hij eindelijk een sigaar te pakken gekregen; een voorbijkomende controle-patrouille bemerkte 's avonds het lichtend puntje, en een paniekerig soldaat schoot gewoon zijn geweer leeg op de verdachte.

    Van de drie grote namen uit de Tweede Weense School (de anderen waren Schönberg en Berg) was Webern de enige die zich zodanig van de post-romantische tradities wist los te maken, dat hij abstractie kon maken van elke herinnering aan de tonale muziektaal. Na een eerste periode van atonaliteit ("Vier Lieder") laat hij zijn keuze vallen op kleine geconcentreerde "secondewerkjes". Vanaf 1924 gebruikt hij de dodecafonie van Schönberg, maar vermijdt de thematische strengheid en stijfheid. In de laatste werken streeft hij naar ijlere klankeffecten, waarin de stilte steeds meer structureel element van de compositie wordt.

    » Nieuws bij GOOGLE (engelstalig)
    » Afbeeldingen bij GOOGLE